Een confrontatie met geheimen uit het verleden in de film Magallanes (2015)

Magallanes is een Peruaanse dramafilm uit 2015, geschreven en geregisseerd door Salvador del Solar. De film is tevens het filmdebuut van deze Peruaanse regisseur. Het verhaal is deels gebaseerd de roman ‘La Pasajera’ van auteur Alonso Cuento. De cast bestaat onder andere uit Damián Alcázar, Magaly Solier, Jairo Camargo, Christian Meier en Bruno Odar.

I got tired of being penniless. Haven’t you ever felt like that?

Jaren geleden zaten Harvey Magallanes en zijn mede-veteraan Milton bij het Peruaanse leger. Ze voerden oorlog tegen de terroristische organisatie ‘Lichtend Pad’. Zijn vriend mist wat zich in Ayacucho afspeelde en doet tegenwoordig niet veel meer dan alcohol drinken, maar Magallanes is taxichauffeur in de straten van Lima en probeert zijn bloedige verleden te vergeten. Als hij tijdens een van zijn ritten een jonge vrouw Celina herkent, komen de herinneringen weer terug. Celina werd tijdens de oorlog als minderjarig meisje gedwongen en misbruikt als de minnares van Magallanes’ kolonel. Magallanes rijdt regelmatig als chauffeur voor zijn oude kolonel en in de hoop het verleden te kunnen afsluiten, verzint hij een plan om Celina te helpen.

Spanning is in de gehele film voldoende aanwezig, maar is net niet genoeg om op het puntje van je stoel te zitten. Het tempo zit er lekker in en contrasten zoals actie en scherpe dialogen worden voldoende afgewisseld. Hierdoor is het gemakkelijk om je aandacht bij de film te houden. Zoals vaker in Zuid-Amerikaanse films, speelt corruptie een grote rol. In Magallanes wordt dit onderwerp net even iets anders belicht als dat normaal gesproken vaak het geval is. Het verhaal blikt terug op een deel van de geschiedenis van het land, zonder echt de diepte in te gaan. Toch is het een goed verhaal, dat ontzettend goed wordt neergezet door de sterke cast. De acteerpresentaties zijn echt heel goed. Soms zelfs iets te goed. Zoals bijvoorbeeld het acteerwerk van Damián Alcázar. Ik leefde constant met zijn personage Magallanes mee, zelfs als het totaal ongepast was. Zijn verhaal liet duidelijk zien wat voor impact oorlog heeft en wat dubbele moralen met een mens doen. Ook cinematografisch zit de film mooi en sterk in elkaar. Ook al hadden er wat mij betref meer artistieke scenes in gemogen, Magallanes is een feestje om naar te kijken. Vooral de scene bij de kapper is heel mooi. En de ensemble van nachtelijke shots in het landscap. Maar ook de scene waarin Celina staat te schreeuwen die niemand kan begrijpen, ook de kijker niet, is prachtig. Al heeft dit meer met de acteerprestaties te maken. De scene is bewust niet ondertiteld, maar toch is dit misschien wel de beste scene van de film. Magallanes is wat mij betreft een aanrader. Het is een mooie, integrerende en interessante film met een sterke boodschap.

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge