Een niet vaak besproken onderwerp: gedenkartikelen als een unieke en persoonlijke herinnering aan een dierbaar iemand

The trouble is, you think you have time.

Mijn tante is ruim een maand geleden overleden. Geheel onverwachts, echt zomaar uit het niets. Pats, boem en weg was ze. Totaal gechoqueerd was ik en nog steeds heb ik veel moeite om het echt te accepteren. We hadden door nare omstandigheden al lange tijd geen contact. En nog maar een paar maanden geleden hadden mijn broer en ik besloten om haar op te zoeken, om weer contact te zoeken. Want we hebben nooit echt ruzie gehad en er zijn nooit echte problemen tussen ons geweest. Maar we misten haar wel ontzettend en we wilden haar graag weer zien. Deze zomer, dan zouden mijn broer en ik samen bij haar langsgaan. Dat was het plan. En nu kan dat niet meer. Het probleem is dat we denken dat we tijd genoeg hebben, dat we een heel leven voor ons hebben. Maar dat hebben we niet. We stellen altijd alles uit en denken of spreken eigenlijk bijna nooit na over de dood. En vaak, als iemand een lang sterfbed heeft door ziekte, dan kan er nog worden gesproken over bepaalde dingen. Maar in veel gevallen komt de dood heel plotseling en is het voor veel dingen te laat. Zo heb ik bijvoorbeeld geen afscheid meer kunnen nemen van mijn tante. De dood had haar zo erg toegetakeld dat we haar niet meer mochten zien. Dat was moeilijk en maakt het rouwproces er nu niet makkelijker op. Het uitvaartbureau heeft ons gelukkig wel heel goed begeleid en echt niets was teveel. We mochten wanneer we maar wilden langskomen om bloemen, een brief of foto’s te brengen en even bij haar in de kamer te zijn. Er was ruimte om te huilen en verdrietig te zijn, maar ook om boos te zijn en vragen te stellen. Voor haar uitvaart had mijn tante specifieke wensen. Doordat er lang geen contact is geweest, wisten wij, als naaste familie, niet van deze wensen. We wisten bijvoorbeeld wel dat ze gecremeerd wilde worden en dat daarna haar urn bij het graf van haar ouders, mijn opa en oma, neergezet zou worden. Mijn opa zijn urn is hier vorig jaar neergezet en ook de as, van mijn tante haar kat, is in dit graf geplaatst. En zo zijn er nog een aantal dingen, die we uiteraard geprobeerd hebben waar te maken. Maar niet alles wisten we. En dat maakt bepaalde dingen toch wel moeilijk, want je wilt iemand graag een waardig, uniek en persoonlijk afscheid geven op de manier die hij of zij gewild had.

De dood. Het is maar een naar en raar iets. Er komen veel heftige emoties bij kijken, maar vaak ook een andere invulling van het leven van de nabestaanden, zeker als het iemand betreft die dicht bij je staat of vaak zag. En de dood accepteren is moeilijk. Maar dat is waar het rouwproces uiteindelijk naartoe leidt; naar acceptatie en alles een mooi plekje geven. En ook wij moeten voor mijn tante een mooi plekje vinden in ons hart en in onze gedachten. Vaak helpt het om te schrijven. Maar ook een tastbare herinnering aan een overleden dierbare is fijn om te hebben, in de vorm van een geschenkartikel. Zo vind je bijvoorbeeld bij UitvaartUniq.nl; urnen voor een eerlijke prijs, maar ook mooie dierenuren voor je trouwe viervoeter of prachtige assieraden zodat je de herinnering van een overleden dierbare dicht bij je kunt dragen.

Wij zullen mijn tante, en uiteindelijk ook haar andere kat (die mijn ouders nu hebben) een mooi, laatste plekje geven in een mooie, bijpassende urn. En daarna zullen we een gele rozenstruik bij het graf planten. Dat was een van haar laatste wensen. Helaas weten we niet wat voor een urn ze had gewild, dus ik denk dat het nog moeilijk gaat vinden om er een te vinden. Je wilt toch iets wat uniek en persoonlijk is, en wat bij iemand past. En misschien is het een beetje gek, maar ik zou ook zelf wel een tastbaar gedenk willen hebben. Eigenlijk had ik heel graag een mooi sieraad van mijn tante gehad, en ik weet ook zeker dat ze me dat van harte had gegund. Maar omdat ze niets heeft laten vastleggen, zit dat er helaas niet in. Nu zag ik dus dat er ook sieraden zijn waarin je bijvoorbeeld een beetje as kunt bewaren. Op deze manier kun je een overleden persoon of huisdier dicht bij je dragen. Zoiets bijvoorbeeld lijkt me best wel mooi. Er zijn echt heel mooie bedeltjes verkrijgbaar en je zou zelfs meerdere bedeltjes kunnen combineren. Ik zou bijvoorbeeld ook wel twee bedeltjes in de vorm van een hondenpootje willen, zodat ik de overblijfselen van mijn honden (die nu in een doosje zitten) hierin kan bewaren. Samen met een mooi bedeltje voor mijn tante zou ik dan een heel mooi sieraad hebben. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik niet weet of ik me wel helemaal comfortabel voel met zo`n sieraad. Ik vind het ergens ook wel een beetje iets creepy hebben om met zoiets rond te lopen. Natuurlijk hoef je een dergelijk sieraad niet altijd te dragen, maar toch.. Ik vind het heel mooi, maar ik ben er nog niet helemaal zeker over.

When someone you love becomes a memory, the memory becomes a treasure

Misschien zou ik liever voor een mini urn bij www.uitvaartuniq.nl kiezen. Op deze manier kan er een klein beetje as bewaard worden en kun je deze mini urn op een mooi plaatsje in huis zetten. Dat is misschien een iets beter idee en een stuk minder griezelig. Ik weet het echt niet, ik vind het zo moeilijk allemaal. Bij het uitvaartcentrum werd uitgelegd waarom de overblijfselen van een crematie nog een maand moeten worden bewaard. Behalve vanwege wettelijke eisen, zit hier ook een emotionele kant aan. Want een rouwproces is een lange, emotionele weg waarin je misschien keuzes maakt waarvan je achteraf spijt krijgt. En aangezien het hier om de dood gaat, valt er dan helaas niets meer terug te draaien. Daarom is het handig om dingen vast te leggen. Zodat de uitvaart plaats kan vinden op een manier zoals je zelf gewenst had, maar ook zodat je nabestaanden niet met onnodig moeilijke taken achterlaat in een al zo`n moeilijke tijd.

Ik weet dat dit een niet vaak besproken onderwerp is, maar het hoort wel gewoon bij het leven. Zeker gedenkartikelen zoals een urn of grafsteen worden vaak vergeten, maar spelen eigenlijk een heel belangrijke rol. Zelf had ik graag gewild dat mijn tante het een en ander had vastgelegd en het heeft me ook zeker aan het denken gezet. Want wat als ik zelf plotseling kom te overlijden? We denken allemaal wel dat we nog genoeg tijd en een heel leven voor ons hebben, maar eigenlijk kan dat zomaar voorbij zijn. En dan? Wat wil ik dan? En wat willen mijn nabestaanden dan? Allemaal dingen om over na te denken. Maar voor mij is het nu eerst belangrijk om na te denken over een gedenkartikel voor mijn tante. Want dat is iets wat ik wel heel graag zou willen hebben. En zie je? Daar ga ik weer: vooruitschuiven. Want ik heb nog tijd genoeg.

Kijk voor mooie gedenkartikelen zoals urnen en assieraden op:

UitvaartUniq.nl; De Nr. 1 urnenwebshop van Nederland

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge