Een brief aan Sinterklaas

zwarte-pieten-discussie

Beste Sint-Nicolaas,

Als klein meisje vroeg ik eens aan mijn vader waarom Pieten zwart zijn. Hij legde mij uit dat dit komt omdat Pieten door de schoorstenen klimmen . Ik kan me herinneren dat ik daar de logica niet van inzag, immers hoefde we alleen maar aan een knopje te draaien om het warm te maken in huis en vond ik het onlogisch dat Piet zich door die nauwe kachelpijpen zou kunnen wurmen.. Papa wist dit slim te omzeilen door uit te leggen dat Pieten ook een speciale sleutel hebben die alle deuren kunnen openen, speciaal voor de huizen waar hij niet door de schoorsteen kan klimmen. Vrolijk en voldaan speelde ik weer verder. Inmiddels zijn we ruim twintig jaar verder en vraag ik me af wat hij nu aan zijn dochter zou uitleggen als deze nog in Sinterklaas zou geloven. Als mijn vader op Schiphol aankomt kan hij via zijn telefoon de verwarming in huis instellen. Het is ‘maar’ een afstand van 20 kilometer waarop hij dit doet, maar toch. Tijden veranderen. En ik betwijfel of kinderen over een jaar of tien überhaupt wel weten wat een schoorsteen is. Ze denken tegenwoordig ook dat aardappels uit de supermarkt komen..

Er gaan vele legendes over u in de rondte, Sinterklaas. En hoewel iedereen iets anders verteld en iets anders gelooft, komen alle verhalen uiteindelijk op liefdadigheid, onbaatzuchtige liefde, zelfopoffering en om anoniem problemen van anderen te verlichten neer. Tegenwoordig is daar nog maar weinig van terug te zien en lijkt deze boodschap wel totaal te zijn vergeten. In ons welvarende en multiculturele Nederland, waar mensen zoveel kansen, rijkdom en gezondheid hebben bent u de man met zijn knechten die iedereen de schoenen van kinderen vult. Op uw verjaardag brengt u zelfs zakken vol cadeautje`s: I-pads, skeelers, barbie’s, een playstation.. als de zak maar vol is. Kinderen worden het hele jaar door uw Pieten in de gaten gehouden, want als ze niet lief zijn dan wacht de roe. Of is er kans dat je in de zak mee gaat naar Spanje. Pedagogisch verantwoordt is het allemaal niet echt, maar toch is er al een tijdje een heel andere discussie gaande. Een groot deel van onze bevolking maakt zich namelijk druk over de kleur van uw knechten. Ja, Sinterklaas, dat meen ik echt. Overal verschijnen boze mensen die zich zo ontzettend druk maken over een kleur dat ik me nu echt zorgen begin te maken.

Ik vind het een bizarre discussie. Hoe is het mogelijk dat in een land als Nederland, waar meer rassen dan waar ook ter wereld bij elkaar in redelijk vrede wonen, wordt gesproken over discriminatie in een discussie over een kinderfeest? Horen wij geen voorbeeld voor de rest van de wereld te zijn? We hebben moskeeën, kerken en synagogen, we eten iedere week Chinees, Turks en Nederlands en hebben allemaal dezelfde kansen. Als we willen kunnen we hartchirurg worden, burgemeester of eigenaar van een groot concern. Het is mogelijk om van de bijstand te leven of een opleiding in kunst te volgen. We maken geen onderscheid en zingen in ons volkslied zelfs over de Koning van Spanje. ‘Zij’ en ‘wij’ is namelijk niet waar Nederland voor staat! En toch is nu een discussie gaande, inclusief petities, boycotting en andere vreemde mediastunts, waarin een ‘zij’ en ‘wij’ de hoofdrol spelen. En ik snap het maar niet. Zogenaamde tradities en de emoties lopen zo hoog op dat ik er niet alleen bang van wordt, maar me ook echt begin af te vragen of Nederland wel zo`n welvarend en ruimdenkend land is. Ik bedoel, zijn er geen belangrijkere zaken? Echte discriminatie bijvoorbeeld. Of politiek. Misschien zelfs een discussie over pedagogie. De leugens die ouders nu aan kinderen vertellen omdat zij zichzelf gekwetst voelen vind ik namelijk veel schadelijker dan de kleur van uw knechten. Het lijkt me ook goed om meer aandacht aan de economische crisis te besteden en de opvang en hulp aan vluchtelingen eens op nationaal niveau te bespreken. Zo kan ik nog wel talloze onderwerpen bedenken, maar het belangrijkste lijkt mij om ons educatiesysteem eens onder de loep te nemen. Want in een land waar educatie zo toegankelijk en beschikbaar is, lijkt mij duidelijk iets mis.

En daarom schrijf ik u deze brief, Sinterklaas. U bent namelijk een oud en wijs man en ik denk dat het tijd is dat u deze discussie beëindigd. Tradities worden door iedereen anders worden beleeft en zijn bovenal veranderlijk. Ik quote NCR: “Vroeger vierden we Pasen en Kerst ook nog een stuk religieuzer. Die paashaas komt heus niet uit de Bijbel en de Kerstman zien we ook niet terug in het evangelie”. Maar als we ons een maar een klein beetje meer in uw geschiedenis zouden verdiepen dan blijkt dat ook het Sinterklaasfeest ieder jaar onderhevig aan veranderingen is. Het Sinterklaasfeest is in al die jaren zelfs zodanig veranderd dat we het tegenwoordig als exclusief Nederlands kinderfeest zien. Maar aangezien we zo vastbijten in cultuur en tradities is het misschien tijd dat we terug gaan naar de oorsprong van uw nalatenschap die u achterliet in uw geboorteland Turkije, in plaats van te ruziën over de kleur van uw knechten.

Weet u, Sinterklaas, ik woon daar nu, in uw geboorteland. En hoewel heel veel mensen (ik geef toe, ik was er zelf ook een van) bij Turkije aan zon, zee, strand en luxe resorts denken, is Turkije zoveel meer dan dat. Armoedig bijvoorbeeld. Ik wordt er al een aantal jaar dagelijks mee geconfronteerd. En het went wel hoor, maar dat betekent niet dat het me minder raakt. Schrijnende situaties heb ik meegemaakt. En hoewel we het zelf niet bepaald breed hebben doe ik altijd mijn best om de minderbedeelden onder ons te helpen. Zoals bijvoorbeeld die keer dat ik samen met een vriendin een man tegenkwam op blote voeten in de sneeuw. We hebben hem meegenomen om schoenen te kopen en daarna gaven we hem warme soep. Ik kan het me nog precies herinneren en het doet me nog evenveel pijn als het moment waarop ik deze man zag. Zoals u waarschijnlijk ook wel weet is er in uw buurland een vreselijke oorlog aan de gang. En veel van deze mensen hebben huis en haard moeten achterlaten in de hoop op een beter leven. Op dit moment ben ik bezig om mijn kleding en spullen thuis uit te zoeken. Want weet u, de winter komt eraan en er zijn hier zoveel mensen die dan kou en honger hebben, dat het minste wat ik kan doen is mijn oude kleding en een deken te geven. Dit zijn twee persoonlijke situaties, maar iedereen die ik hier ken helpt een ander waar mogelijk. Zo worden er ieder jaar als de winter begint voor de minderbedeelden schoenendozen gevuld met onder andere verzorgingsproducten, maar voor de kinderen ook knuffels of potloden. Een klein extraatje waar ze ontzettend blij mee zijn.

Zoals u ziet draait het om respect en bovenal barmhartigheid. En dat is volgens mij precies waar uw legende op is gebaseerd. Niet op zakken vol cadeautjes, niet op de kleuren van uw knechten, niet op uw stoomboot en zelfs niet op de roe. Maar onze bevolking gaat hieraan totaal voorbij en ik dacht: misschien is het een goed idee om maar gewoon helemaal totaal overnieuw te beginnen. We zouden namelijk moeten streven naar een land waarin we elkaar helpen en respecteren, naar een land waarin we echt met elkaar samen kunnen leven. En dat begint natuurlijk niet bij de kleur van uw knechten. Misschien kan er educatie en een discussie over normen en waarden plaatsvinden en kunnen tradities worden aangepast in het kader van saamhorigheid, barmhartigheid, liefdadigheid en respect. Wat dat is waar het oorspronkelijk allemaal om draait, toch Sinterklaas?

Liefs,

Nena

Foto Sinterklaas | Quote NCR | Foto Pieten

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge