Groetjes vanuit Nederland!

Hoi. Wij zijn in Nederland. Het is hier hilarisch! Dat komt voornamelijk omdat Nevzat mee is. Haha, hij is zo ontzettend grappig. Hij kijkt werkelijk zijn ogen uit. De eerste dag moest ik meteen naar de huisarts. We namen de bus en toen we moesten uitchecken en de buschauffeur ons niet gewoon midden op de weg wilde afzetten vond hij heel raar. Vervolgens moesten we nog een stukje lopen en een druk zebrapad oversteken. Ik drukte op het knopje van het stoplicht, het stoplicht sprong op rood, de auto`s stopten en wij staken over. Nevzat nam serieus een raar loopje met zijn mond open. Hij kon niet geloven dat de auto`s zomaar stopten en dat er ook niemand begon te toeteren kon hij al helemaal niet verwerken. En zo ging het eigenlijk de hele week door. Ik weet nu waarom alle huizen puntdaken hebben, waarom de bruggen geasfalteerd zijn, welke soorten werkzaamheden molen`s allemaal kunnen uitvoeren, wat de bekendste brug van Nederland is en nog heel veel meer van dat soort dingen. Ik zou me eigenlijk moeten schamen dat ik zo weinig van het land waarin ik ben opgegroeid weet. Althans, ik was niet de enige hoor. Zowel vrienden als familie werden geconfronteerd met dergelijke vragen waarvan ze het antwoord niet wisten. Er is heel wat gegoogled.

Wat mijn allergie en ziek zijn betreft ben ik helaas nog niet veel wijzer geworden. Mijn eerste arts waar ik al eerder over schreef wat betreft de manier waarop zij mij telefonisch te woord heeft gestaan, geloofde mijn verhaal bij voorbaat al niet. Ik vertelde haar letterlijk: “Elke keer als ik dit water drink, moet ik ongeveer twintig minuten daarna ontzettend overgeven. Soms krijg ik ook last van dunne ontlasting en meestal ben ik een paar dagen ziek”. Waarop zij vroeg: “Hoe vaak per week moet je overgeven”?

“Hoe bedoelt u? Hoe vaak ik na het drinken moet overgeven of als in hoe vaak per week gebeurt dit”?

“Ja, hoeveel dagen per week gebeurt dit”?

“Nou, dat ligt eraan hoe vaak ik per week water drink. Als ik twee weken geen water drink, dan ben ik twee weken niet ziek. Maar drink ik bijvoorbeeld op maandag en donderdag per ongeluk water, dan ben ik die beide dagen ziek”.

En geloof het of niet, maar daarop zei ze: “Ik stel hier serieuze vragen, kun je ook serieus antwoord geven. Hoe vaak per week heb je hier last van”?

Tja, moet ik zo`n vrouw mijn gezondheid toevertrouwen? Ze nam me totaal niet serieus en na een aantal onderzoeken was ik nog geen steek wijzer en ben ik maar van huisarts gewisseld. Deze nam mij gelukkig wel serieus en stuurde mij na een aantal simpele testen per direct naar een MDL-arts in een gespecialiseerd ziekenhuis op IJburg omdat ik zeer waarschijnlijk intolerant ben voor bepaalde stoffen. Inmiddels heb ik een intake gehad en volgende week is de grote dag. Ik vind het erg spannend en ben ook best een beetje bang. Het gaat ook allemaal zo langzaam hoor, ik ben nu al zoveel tijd kwijt aan doktersbezoekjes dat ik het een beetje zonde van m`n tijd begin te vinden.

Ik denk dat wel allebei een kilo of 20 zijn aangekomen afgelopen tijd, maar het kan me helemaal niets schelen hoor. Gezond zijn komt in Turkije wel weer!

Verder is het vooral erg druk met werk, vrienden en familie. Hoewel we bijna iedere dag iets proberen te doen, komen we lang niet overal aan toe. Het lijkt wel of er nog maar acht uur in een etmaal zitten. Maar het is fijn om iedereen weer te zien, gezellig samen te zijn en tijd door te brengen. We zullen er helaas niet aan toe komen om iedereen te zien, maar dat komt de volgende keer wel weer. We zijn hier in eerste instantie voor mijn gezondheid en dat is nu even het belangrijkste. Daarnaast moet ik ook gewoon werken en zijn er gewoon teveel mensen en teveel dingen om alles in korte tijd te kunnen doen. Maar gelukkig doen we ook wel veel leuke dingen tussendoor en kan Nevzat toch veel van Nederland zien. Hij vind het trouwens erg leuk hier en past zich zo goed aan. Hij pikt het Nederlands zo goed op! Het is echt ongelofelijk. En ook erg grappig, haha. Hij vind Nederlanders over het algemeen erg vriendelijk, open en aardig. Alleen over de hygiene is hij niet zo te spreken, haha. Dat is natuurlijk ook nogal een groot verschil met Turkije. Fietsen, eten uit de muur, Koningsdag, hij vind het allemaal raar en mooi tegelijk. Het is zo leuk om te zien.

Zo langzamerhand slaan we ook halve supermarkten in om mee terug naar Turkije te nemen. We nemen veel lang houdbare producten mee zodat we weer een tijdje vooruit kunnen. Nevzat vind vooral de yoghurt, kaas, vleeswaren, snacks, limonade, broodjes, tomaten en koekjes erg lekker hier. Ik denk dat wel allebei een kilo of 20 zijn aangekomen afgelopen tijd, maar het kan me helemaal niets schelen hoor. Gezond zijn komt in Turkije wel weer! Daarnaast hebben we een aantal hele leuke items kunnen scoren voor zowel in huis als in de salon, maar daarover later mee. Ik weet nog niet precies wat de plannen voor aankomende week zijn. We hebben nog maar een weekje voordat we alweer naar huis gaan en ik wacht nog op de uitslag van mijn onderzoeken. Ik hoop dat ze iets hebben gevonden dat niet ernstig is, zodat ik niet meer terug hoef en gewoon gezond ben, maar we wachten het maar even af. De tijd gaat echt ontzettend snel joh, bizar vind ik het. Ik wil nog best een paar weekjes langer blijven. Ach wie weet, misschien volgende keer!

Groetjes vanuit Nederland! Wij gaan nog even genieten..

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge