Terrorisme is ons nieuwe ‘normaal’ – #‎PrayforTurkey

Terrorisme is ons nieuwe ‘normaal’. Ik weet dat het voor Europa nog een ver-van-mijn-bed-show is, maar wij leven hier al een aantal jaar onder de druk van de oorlog in het Midden-Oosten. De afgelopen maanden is het alleen maar erger geworden. Europa klaagt over een handjevol vluchtelingen, maar toen Nevzat en ik tijdens de wintermaanden in Nederland waren hebben we geen enkele vluchteling gezien. Hier, in Istanbul, wonen hele families op straat. Op nog geen vijf minuten loopafstand van mijn huis. Het blijft hartverscheurend, maar -hoe erg ook- je went eraan. Deze mensen zijn hier naartoe gevlucht met de hoop op een veilig leven, maar staan nu doodsangsten uit. Zaterdag heeft de zesde aanslag in zes maanden tijd plaatsgevonden. Het is de vierde aanslag dit jaar, een jaar dat nog geen drie maanden oud is. En dit is nog maar het begin van wat ons te wachten staat.

Ik citeer L.N.A Qudsi, een Syrische vluchteling:

Unfortunately they’ve succeeded
Today Istanbul was distressed as there was a curfew imposed
I’m really sad for that because we have suffered from these bombs before in Syria and they were really horrible and the beginning for the unstoppable war till this moment

Dit is realiteit. Dit is onze realiteit. Dit is deel van ons leven. Terrorisme is nieuwe ‘normaal’.

Istanbul is een van de grootste en drukste steden ter wereld. Het is absurd en intens verdrietig om de stad nu zo leeg te zien. Want dat is het hier: uitgestorven. Het is misschien moeilijk voor te stellen, maar van een bruisende stad met files om drie uur `s nachts, rijen om in de metrobus te komen en geen mogelijkheid om mensen op straat te passeren, is de levendige stad nu veranderd in een uitgestorven dorp. Winkelcentra zijn leeg, op straat kun je de mensen tellen en zelfs in het weekend was er geen verkeer op de wegen. Emails met waarschuwingen van ambassades en consulaten, buitenlandse instituten die zijn gesloten, evenementen die worden afgelast, berichten van vrienden en familie om te vragen of we veilig zijn, het nieuws vol terroristen en berichten met voorzorgsmaatregelen, sluiproutes om drukke plaatsen te vermijden en overal waar je kijkt zijn politie, leger en andere veiligheidsdiensten. Het is de orde van de dag. Er hangt een intense grijze wolk over Istanbul. Iedereen is verdrietig, geschokt en velen van ons zijn ook bang. Bang voor wat komen gaat, bang voor wat ons te wachten staat.

Het is bizar moeilijk om uit te leggen hoe dit is en hoe dit voelt. Ik denk ook niet dat je dit kunt begrijpen als je het niet meemaakt, als je er niet bij bent. Ik ben verdrietig dat mijn huis, mijn thuis, zo grijs en grauw is. Ik ben verdrietig omdat ik in een stad woon waar terrorisme op het punt staat om normaal zal worden, en omdat we er dan aan gewend zullen raken. Ik ben verdrietig omdat toeristen zullen uitblijven, omdat er een crisis is en mensen straks geen brood meer op tafel kunnen zetten. Ik ben verdrietig omdat het lijkt dat niemand ons ziet en niemand aan ons denkt, omdat we Turkije zijn en geen Frankrijk of België. Ik vind het vreselijk dat mensen straks zullen roepen dat wij, expats, terug moeten komen – naar iets wat voor ons geen optie is, omdat ons leven hier is en niet daar- naar Europa, maar dat de mensen die op dit moment werkelijk uit een oorlogsgebied vluchten moeten blijven waar ze zijn. Ik ben intens verdrietig dat we dit laten gebeuren, dat onschuldige mensen de dupe zijn van een politieke kwestie waarin onder andere Europa een heel grote rol speelt en verantwoordelijk voor is.

Ik voel me niet onveilig, ik ben niet bang om opgeblazen te worden door een bom. Ik denk dat de kans groter is dat ik onder een bus kom. Maar toch ben ik bang. Bang voor wat nog gaat komen, bang voor wat we niet weten. Bang dat we hieraan gaan wennen. Bang dat terrorisme ons nieuwe ‘normaal’ is.

Als het zo doorgaat, dan is terrorisme straks ook in Europa de orde van de dag. Dan vraag je jezelf niet af welke lipstick je kunt kopen, maar dan vraag je jezelf af welke route je naar huis moet lopen.

Zoals je ziet staat er #‎PrayforTurkey in de titel van dit artikel. Niet omdat ik medeleven wil, niet omdat ik zielig gevonden worden wil en niet omdat ik begrepen worden wil. Ik weet namelijk dat maar weinig mensen dat kunnen en ik dat dus niet kan verwachten. Veel mensen in Europa klagen alleen maar over vluchtelingen en willen de ellende niet zien. Uitstapjes, shoppen en vakanties zijn daar nog steeds de orde van de dag. Dat is waar de meeste mensen aan willen denken. En geloof me, dat begrijp ik best. Maar feit is dat het steeds gevaarlijker wordt. Dat er overal ter wereld steeds meer ellende is en je dat niet kunt blijven negeren. De situatie loopt steeds meer uit de hand en er vind steeds meer terreurdreiging plaatst. Ik schreef dit blog om meer inzicht te geven, om te laten weten hoe het is als terrorisme geen ver-van-mijn-bed-show is.

#‎PrayforTurkey is omdat ik aandacht wil. Aandacht voor terrorisme. Zojuist hebben er aanslagen in België plaatsgevonden. Als het zo doorgaat, dan is terrorisme straks ook in Europa de orde van de dag. Dan vraag je jezelf niet af welke lipstick je kunt kopen, maar dan vraag je jezelf af welke route je naar huis moet lopen. Dat is namelijk wat voor ons inmiddels normaal is. Wij hebben dagelijks te maken met onder andere schietpartijen, conflicten met de politie, demonstraties en protesten, operaties waarbij terroristen worden opgepakt en het openbaar vervoer dat plat wordt gelegd in verband met terreurdreiging. En op de dagen dat er niets aan de hand is, staat het nieuws vol met oorlogsbeelden en aanslagen in andere gebieden van Turkije en andere delen van de wereld. Wij beginnen er aan te wennen. En dat is vreselijk. Ik begrijp het best dat je ellende wilt vergeten en negeren. Dat het nu allemaal nog een show lijkt, iets wat zich ergens anders afspeelt en jou niet aangaat. Maar is dat wel zo? Het is oorlog in het Midden-Oosten. En omliggende landen lijden hier misschien het meest onder, maar we staan hier samen in. Turkije is net zo goed de dupe van terrorisme als Frankrijk of België en misschien straks ook wel Nederland. Ook Europa neemt hieraan deel. Laten we samen sterk zijn, elkaar steunen en zorgen dat terrorisme niet normaal wordt.

#AntiTerrorism #FightTerrorism #PrayForTheWorld

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge