Zin en onzin over Turken en voorbeelden van mijn leven in Turkije

Ik heb met Nederlanders, ik had het met Italianen en ik beleef het in Turkije: een haat-liefdesverhouding. Wat zou ik overigens graag terug verhuizen naar Italië, maar dat terzijde. Gek word ik. Knettergek. Turken, ze zijn zo langzaam. Ik overdrijf echt niet. Alles gaat hier langzaam. Niet fijn Mediterraans: “Morgen heb ik geen tijd want dan ben ik naar het postkantoor”, maar gewoon uiterst langzaam. Op een slakkengang is sneller dan op z`n Turks.

Een recent voorbeeld: ik moest vorige maand een kopie van een factuur hebben. Gewoon, via de mail. Zo gepiept denk je dan. Om 11.00 uur `s ochtends bel je om te vragen of er even een kopie van een factuur kan worden gemaild. En of het een beetje snel kan want er is nogal haast bij “Geen probleem, ik zal het meteen mailen” zegt de mevrouw aan de telefoon. De volgende dag en zeven telefoontjes later heb je nog geen factuur. Ook alles blijkt hier overdreven moeilijk te zijn. En dan heb ik het over dingen die in de rest van de wereld gewoon heel simpel zijn. Ik bedoel: je vraagt duidelijk om een kopie van een factuur en dan krijg je een nieuwe factuur waar niets van klopt. Koop je tien borden, worden ze verkeerd aangeslagen en staat de hele winkel op zijn kop want niemand weet hoe de fout hersteld kan worden. En dat heeft dat niets met het systeem te maken hoor. Welnee, gewoon met simpel rekenen. En toch weten Turken altijd alles beter. Ze kunnen ook altijd alles beter en is het nodig om hier eindeloze discussie`s over te voeren. Vraag de weg en er staan binnen no-time tien Turken om je heen om je te helpen. Uiteindelijk is geen van de tien aangewezen richtingen de juiste en moet je het zelf oplossen met behulp van Google Maps. Ja, en iedereen bemoeit zich altijd en overal mee en persoonlijke privacy is iets waar de meeste Turken nog nooit, maar dan ook nooit van hebben gehoord.

Niet Columbus heeft Amerika ontdekt, maar een Turk. Niet Neil Armstrong deed de eerste stappen op de maan, maar een Turk.

Alles is ook Turks of komt uit Turkije. Maar dan ook werkelijk alles! Niet Columbus heeft Amerika ontdekt, maar een Turk. Niet Neil Armstrong deed de eerste stappen op de maan, maar een Turk. De eerste vliegtuigmaatschappij? Turks! Tzatziki? Turks! Schepijs? Turks! You name it and de Turken hebben het uitgevonden. Echt waar, gooi je geschiedenisboeken maar gewoon in de prullenbak, in de paar jaar dat ik hier woon ben ik er namelijk achtergekomen dat er niets van klopt! Wij stelletje gekke Westerlingen verzinnen gewoon zomaar de hele wereldgeschiedenis bij elkaar.

Grootheidswaanzin, dat is iets waar volgens mij minimaal 78% van de Turken last van heeft. Okè, dat is een random schatting, maar ik wil niet overdrijven. We zagen het tijdens de verkiezingen. Minister Erdogan is het ultieme voorbeeld. Keihard is hij naar beneden gevallen, waar zijn partij ervan uitging allang en breed gewonnen te hebben. Nevzat noemt het: `Het Turkenprobleem`. Waar je denkt dat je heel wat bent, belandt je zomaar ineens met beide voetjes op de grond. Goh, verrassing. Voorbeelden zijn er genoeg. De oorlog in het Midden-Oosten? Die is er om Turkije te veroveren. Ontmoet je iemand dan is het standaard de baas himself, of de vriend van de baas, de zoon van de baas, de baas van de baas, de vorige baas van de baas of de vader van de baas. Maar uiteindelijk blijkt het gewoon de afwasser te zijn die de baas nog nooit heeft ontmoet. Iedereen spreekt hier ook standaard zeven talen, maar zodra je Duits begint te praten is het antwoordt standaard: “Ik ben de taal nnu even vergeten”. Hetzelfde geldt voor Spaans, Engels en Italiaans. Iedereen kan ook altijd alles dus als je eens hulp nodig hebt.. Juist, dan is er niemand die het kan.

Ik kan nog wel een tijdje doorgaan, maar genoeg over de Turken zelf. Laten we het hebben over Turkije, het land. Over het algemeen welzijn van dit land wil ik niet eens beginnen. Niets, maar dan ook werkelijks niets gaat zoals het moet of zou kunnen. Ik klaag vaak genoeg over afgesloten elektriciteit, water, internet, gas of televisie. Soms omdat de buren de rekening niet betaald hebben, soms omdat er een `probleem` is waarvan niemand weet wat er moet gebeuren om dit op te lossen. Het gebeurt ook wel eens dat hele delen van Istanbul worden afgesloten, dagenlang, voor werkzaamheden. Dagenlang! Lees je dat goed? Zo was er aan de Aziatische kant laatst drie hele dagen en drie hele nachtenlang geen water. Geen water. Procedures en regels zijn hier totaal wereldvreemd. Al er tegen je verteld wordt dat je iets op manier A moet doen, dan moet je absoluut niet gek opkijken als je het nog geen vijf minuten later op een andere manier moet doen. Tot je het halve alfabet hebt afgewerkt. Als je een verblijfsvergunning gaat aanvragen en je moet vijf pasfoto`s meebrengen, zoals vermeldt op de officiële, kijk dan niet gek op als je weggestuurd wordt omdat het er zeven moeten zijn. Het weer is hier ook niet zo fijn als veel mensen denken. In de winter is het hier stervenskoud. In de zomer is het hier intens heet. Net zoals bij Turken zelf is er geen tussenweg te vinden. Turken zelf hebben het overigens altijd koud. Als de mussen van het dak vallen en ieder ander van ellende niet weet waar hij of zij het zoeken moet, krijg je van een Turk te horen dat je beter je baby een dekentje omwikkelt voordat hij of zij nog kou vat. En laat ik over het gebrek aan producten in de supermarkt maar niet eens beginnen.

Overal, maar dan ook echt overal, waar je komt krijg je thee aangeboden.

En toch houd ik van dit land. En de Turken. Intens. Ik kan me geen leven zonder ze voorstellen. Het is ongelofelijk hoe warm, gastvrij en behulpzaam Turken zijn. Iets waar menig Nederlander van kan leren. Hier staat iedereen netjes aan de rechterkant van de roltrap zodat je er langs kunt als je haast hebt. Een taxichauffeur blijft wachten tot je opgehaald wordt, zodat je niet alleen op straat staat als vrouwzijde. Ben je de sleutels van je appartement vergeten? Dan ben je van harte welkom bij al je buren en mag je zelfs blijven slapen. Beleefdheid en respect staan bij Turken hoog in het vaandel en dus is er nog steeds sprake van een formele manier van spreken. Overal, maar dan ook echt overal, waar je komt krijg je thee aangeboden. Mensen staan voor ouderen en zwangeren op in de bus en ook als je met twee personen bent en er is maar een zitplaats, wordt er netjes plaats gemaakt zodat je bij elkaar kunt blijven. Val je zomaar pardoes midden op straat en rollen al je boodschappen over de grond? Dan rapen voorbijgangers jou op en helpen ze daarna met de boodschappen. En als je verdwaald bent dan is er geen Turk te beroerd om een omweg te maken zodat jij uiteindelijk netjes op plaats van bestemming aankomt. Ze bellen zelfs drie keer naar je vriendje om de weg te vragen als je zo stom bent dat je de weg naar je eigen huis niet kunt vinden.

Als je tegen de buurvrouw zegt dat je graag dolma`s wilt leren maken, kijk dan niet raar op als ze een dag later voldoende dolma`s voor een week komt brengen en als je in de supermarkt vraagt wat je precies nodig hebt om een recept te maken, dan worden er pen en papier tevoorschijn gehaald om je nog drie nieuwe recepten te leren. Als je met een zware koffer of zes tassen over straat loopt zijn er ontzettend veel mensen die je helpen met dragen en als je geen zitplaats in een overvolle metrobus hebt dan is er altijd wel iemand die jouw tassen of kind op schoot wilt nemen. Zodra Turken doorhebben dat je een buitenlander bent, tonen ze ongelofelijk veel interesse. Ze vragen je van alles, helpen je met de Turkse taal en hebben eindeloos geduld. En Turken hebben ontzettend veel respect, zelfs als je uit een ander land komt of een ander geloof hebt. Hier in Turkije is er altijd wel een manier om het een of ander geregeld te krijgen, zelfs als je zelf een huurcontract invult naast de belastingadviseur om onder een hoop kosten uit te komen is er niemand die hier iets van zegt. Als je een bepaalde geldbedrag moet kunnen aantonen voor je verblijfsvergunning is het de politie zelf die je verteld waar je een bewijsstuk kunt kopen om onder deze eis uit te kunnen komen. Kun je de huur niet op tijd betalen? Geen probleem, dan kom je toch gewoon langs wanneer je het wel kunt betalen. Kom je een of twee lira tekort tijdens het boodschappen doen, dan kun je deze gewoon de volgende keer betalen. Bij de bakker betalen mensen vaak voor twee broden en nemen er een, zodat de bakker een brood aan familie`s in nood kan geven.

Het zijn maar een aantal alledaagse voorbeelden van mijn leven in Turkije. Toen ik laatst richting huis liep bedacht ik me ineens hoeveel mooie momenten ik heb meegemaakt en hoeveel bijzondere mensen ik heb ontmoet sinds ik hier woon. Dingen die hier zo vanzelfsprekend zijn, maar voor mij zo bijzonder. Ik zou het voor geen goud willen missen en ben dankbaar voor het feit dat ik deel mag uitmaken van deze prachtige cultuur.

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge